224 و من كلام له عليه السّلام يتبرّأ من الظّلم از سخنان امام عليه السّلام است كه در آن از ظلم و ستم تبرّى مىجويد ( و داستان معروف عقيل و آهن تفتيده را بيان مىكند ) . « 1 » خطبه در يك نگاه به گفتهء بعضى از شارحان نهج البلاغه اين سخن را زمانى على عليه السّلام بيان فرمود كه بعضى از اطرافيان به آن حضرت خرده گرفتند كه « معاويه » در سايهء بذل و بخشش فراوان از بيت المال افراد را به سوى خود جذب مىكند و چه خوب بود كه شما هم از سختگيرى در امر بيت المال مىكاستى و افراد سركش را راضى

--> ( 1 ) . سند خطبه : از كسانى كه قبل از مرحوم سيّد رضى اين خطبه را نقل كرده‌اند مرحوم شيخ صدوق است كه آن را در كتاب امالى خود آورده و از كسانى كه بعد از سيّد رضى آن را آورده‌اند سبط ابن الجوزى در كتاب تذكره است كه آن را از ابن عباس از امير مؤمنان على عليه السّلام نقل كرده و زمخشرى در ربيع الابرار و ابن شهر آشوب در مناقب است و از كلام صدوق در امالى استفاده مىشود كه آنچه مرحوم سيّد رضى در اين خطبه آورده بخشهايى از يك خطبه طولانى است كه در آنجا آمده است . ( مصادر نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 159 )